AULAGALEGASNBACH.

  https://www.agalega.gal/videos/325507-contou-rosalia Como achegarme a Rosalía?  EXERCICIOS:   Unha achega a Rosalía de Castro: CANTARES GALLEGOS (1863) Resumir coas túas palabras o Prólogo de Cantares Callegos de Rosalía:   Comentando a Rosalía Has cantar memiña gaiteira... Estrutura e temáticas dos Cantares FOLLAS NOVAS (1880) Dúas palabras da autora Estrutura e estilo de Follas Novas

Despois de ler o texto introdutorio faremos un breve comentario do texto de Rosalía de Castro:  DE ROSALÍA A BEGOÑA CAAMAÑO   Xigantescos olmos, mirtos que brancas frores ostentan, unhas con cogollos inda, outras que o vento esfollea; buxos que xa contan sigros e que xuntos verdeguean formando de rama e troncos valos que naide atravesa, e nos que moi descansadas fan o seu niño as culebras; loureiros irmáns dos buxos pola altura i a nacenza, pois arraigaron a un tempo no máis profundo da terra; limoeiros e laranxos qu'o verde musgo sombrean i olido esparcen d'azare con que a xente se recrea; eternos bosques en donde sombrío misterio reina, onde só os paxaros cruzan polas tristes alamedas onde ó marmular as fontes un coidara que se queixan, i ond'o mesmo sol do estío melancólico penetra; i en medio desta espesura e desta hermosa tristeza, nunha casa inda máis triste, si de fachada soberba, alí din que ten o niño a nai de tódalas meigas: casa con portas de cedro, en cada venta...

Esta pregunta só ten unha resposta posible e partirá da vontade de achegamento de cada quen. PROPOSTA:  Unha biografía libre de prexuízos. Coñecer tanto datos persoais como do contexto no que viviu.  Unha lectura atenta dos seus textos. O texto de Adiós ríos, adiós fontes é como unha portada que se precisa traspasar para poder coñecer e achegarse máis a Rosalía. Unha selección de poemas, os seus prólogos, certos textos en prosa escritos por ela son esenciais para coñecer a autora.   PALABRA DE ROSALÍA:  - Sobre a indepencia como muller: Xa nun primeiro artigo en Madrid en 1858 en “Lieders”, un pequeño expón como principios básicos do seu pensamento a liberdade e a igualdade:   “Jamás ha dominado en mi alma la esperanza de la gloria, ni he soñado nunca con laureles que oprimiesen mi frente. Sólo cantos de independencia y libertad han balbucido mis labios, aunque alrededor hubiese sentido, desde la cuna ya, el ruido de las cadenas que debían aprisionarme pa...

 Tendo en conta o xa traballado e este esquema que aparece como cabeceira da presente entrada Identifica e argumenta como corresponde as temáticas dos seguintes poemas de Follas Novas:  1º Daquelas que cantan as pombas i as frores (Vaguedás), para ver o texto  2º Follas novas (Vaguedás), para ver o texto.   3º Que pasa arredor de min? (Vaguedás), para ver o texto . 4º Unha vez tiven un cravo (Vaguedás), para ver o texto. 5º Negra sombra (Do íntimo), para ver o texto . 6º  Maio longo, maio longo (Do íntimo), para ver o texto.  7º A xusticia pola man (Do íntimo), para ver o texto. 8º Vamos bebendo (Varia), para ver o texto.  9º Xan (Da terra), para ver o texto. 10º Pra Habana (As viúdas dos vivos e as viñudas dos mortos), para ver o texto. 11º Desde aquí vexo un camiño (As viúdas dos vivos e as viúdas dos mortos),  para ver o texto. 12º Tecin soia a miña tea (As viúdas dos vivos e as viúdas dos mortos), para ver o texto.   

  O PRÓLOGO QUE ROSALÍA ESCRIBIU PARA FOLLAS NOVAS (1880) Máis de dez anos pasaron -tempo casi que fabuloso a xusgar pola présa con que  hoxe se vive- desque a maior parte destos versos foron escritos, sin que as contrariedades da miña vida desasosegada, e unha saúde decote endebre, me permitise apousar neles os meus cansados ollos i o meu fatigado esprito. Ó leelos de novo, vin ben craro, como era incompreto e probe este meu traballo poético, canto lle faltaba para ser algo que valla, e non un libro máis, sin outro mérito que a perene melancolía que o envolve, e que algúns terán, non sin razón, como fatigosa e monótona. Mais as cousas teñen de ser como as fan as circunstancias, e se eu non puden nunca fuxir ás miñas tristezas, os meus versos menos...  Historias dinas de ser cantadas por mellores poetas do que en son, e cuias santas harmonías deberan ser espresadas cunha soia nota e nunha soia corda, na corda do subrime, e na nota da delor. Anque sin forzas pra tanto,...

 ESTRUTURA.  O primeiro poema invita a unha meniña gaiteira a cantar:  Le o primeiro poema do libro:  Has de cantar: E case o derradeiro poema volve a cantar esa meniña gaiteira despois da alborada,  unha das pezas claves para entender o sentido deste poemario rosaliano. Eu cantar, cantei Procura saber a quen cede a voz Rosalía nos restantes poemas dos seus  Cantares gallegos. Imos tentar deducir de todos estes poemas identificar as temáticas que toca a autora nestes trinta e tantos poemas: Adios ríos, adiós fontes... Nasín cando as plantas nasen Un repoludo gaiteiro Campanas de Bastabales Mais ó que ben quixo un día Castellanos de Castilla Alborada 

Á Fernán Caballero. Señora: Por ser mujer y autora de unas novelas hacia las cuales siento la más profunda simpatía, dedico á usted este libro. Sirva él para demostrar á la autora de  La Gaviota  y de  Clemencia  el grande aprecio que la profeso, entre otras cosas, por haberse apartado algún tanto, en las cortas páginas en que se ocupó de Galicia, de las vulgares preocupaciones con que se pretende manchar mi país. Santiago, 17 de mayo de 1863. Rosalía Castro de Murguía. PRÓLOGO Grande atrevemento é sin duda prá un probe inxenio com’ ó que me cadrou en sorte dar á luz un libro cuyas páxinas debían estar cheyas de sol, d’ armonía e d’ aquela naturalidade que unida á unha fonda ternura, á un arrulo incesante de palabriñas mimosas e sentidas, forman á mayor belleza d’ os nosos cantos populares. A poesía gallega, toda música e vaguedade, toda queixas, sospiros e doçes sonrisiñas, mormuxando unhas veces c’ os ventos misteriosos d’ os bosques, briland’ outras c’ ó rayo de s...